4
1Адам Ева һамгантаяа унтажа, тэрэнь хээлитэй болоод, хүбүү түрэжэ:
— Эзэн намайе үршөөжэ, хүбүүтэй болобоб! — гэбэ. Тиигээд тэрээндээ Хаин гэжэ нэрэ үгэбэ. Энэнь «хүбүүтэй болоһон» гэһэн удхатай нэрэ юм.2Ева баһа нэгэ хүбүү түрөөд, Һээвэл нэрэ үгэбэ. Томо болоходоо, Һээвэл хонишон, Хаин таряашан боло бо.
3Хожомынь нэгэ үдэр Хаин Эзэндэ талархалаа элирхэйл-хэ гэжэ газарайнгаа ургасаһаа үргэбэ.4Харин Һээвэл хонин һүрэгэйнгөө түрүүшын түлэй хамагай тарганииень шэлээд, Эзэндэ үргэбэ. Һээвэлэй үргэл Эзэндэ һайшаагдаба,5харин Хаинай үргэл һайшаагдабагүй. Энээндэ Хаин ехэ уурлажа, шэг шарайнь барайба.
6— Ши юундэ уурлабаш? — гэжэ Эзэн Хаинһаа асууба. — Юун-дэ шэгшни хубилбаб?7Хэрбээ зохистой хэрэг хэһэн һаа, ши энеэжэ байха һэнши. Харин шинии зохисгүй хэрэг хэһэн ушарһаа нүгэл хэхэ гэһэн хүсэлшни үүдэнэй хажууда отожо, зэрлиг амитан мэтэ шамайе хүлеэжэ байна. Гэбэшье ши тэрэ хүсэлөө дабан диилээрэй.
8Хаин Һээвэл дүүдээ хэлэбэ:
— Хээрэ тала гарая.
Тэдэнэр хээрэ тала гараба. Тэндэ Хаин гэнтэ Һээвэлдэ доб-то лоод, алажархиба.
9Эзэнэй Хаинһаа:
— Һээвэл дүүшни хаанаб? — гэжэ асуухада,
— Мэдэнэгүйб! Би дүүгэйнгээ харуулшан юм гүб? — гэжэ Хаин харюусаба.
10— Ямар юумэ хэбэ гээшэбши?— гэбэ Эзэн. — Дүүгэйшни ами шуһан нам руу газарһаа хашхаржа байна!11Одоо Би газар хүрьһэнтэйш хамта шамда хараал шэнгээхэм. Алаһан дүүгэйш шуһан энэ газарта нэбтэрэнхэй.12Шинии хэдышье энэ газар үйлэдбэрилхэдэ, тэрэшни шамайе тэжээхэ, хооллуулхагүй. Энэ сагһаа хойшо ши орон нютаггүй зайгуул, тэнүүл боло-бош.
13— Энэ хэһээлтэ намда айхабтар хүшэр хүндэ, — гэжэ Хаин Эзэндэ хэлэбэ. — Энээниие би даажа шадахагүйб.14Энэ орон нютагһаа, Өөрһөө намайе үлдэнэт. Тиигэбэл, орон нютаггүй золь бо, дай рал да һан лэ хүн на майе ала ха бшуу.
15Зүгөөр Эзэн харюусаба:
— Тиимэшье бэшэ. Хэн шамайе аланаб, долоо дахин гэмынь ехэ болгоод, тэрээнһээ үһөөгөө абахаб.
Тиигээд Эзэн уулзаһан зоной Хаиниие алахагүйн тула тэ-рээндэ тусхай тэмдэг табиба.16Хаин Эзэнһээ холодон, Эдемһээ зүүлжээ Ноод гэжэ газарта байрлаба.
17Хаин һамгантаяа Ноодто амидаржа, һамганиинь хүбүү түрэжэ, Ханоох гэжэ нэрлэбэ. Хаин хото балгааһа барижа, тэрэнээ хү бүү нэйн гээ нэрээр Ха ноох гэжэ нэр лэ бэ.
18Ханоох Ираад гэжэ хүбүүтэй болобо. Ираадһаа Меху-яээл, Мехуяээлһээ — Метушаээл, Метушаээлһээ Лаамех га-ра ба.
19Лаамех хоёр һамга абаһан юм: нэгэнэйнь нэрэ Адаа, хоёрдо-хинь Циллаа гэжэ нэрэтэй.20Адаа гээшэһээ Яваал гэжэ хүбүүн түрэбэ: эгээл тэрээнһээ майхан соо байдаг, мал адуулдаг хүнүүд гараһан юм.21Яваал Юваал гэдэг хүбүүн дүүтэй һэн: тэрээнһээ ятага болон лимбэ дээрэ наададаг зон үдэбэ.
22Лаамехэй хоёрдохи һамган Циллаа хүүгэдтэй боложо, Тувал-Хаин гэдэг нэрэ үгэбэ. Тувал-Хаин түмэршэ дархан боложо, гуулин, түмэрөөр олон янзын багажа хэрэгсэл хэдэг һэн. Тувал-Хаин Наһамаа гэжэ дүү басагатай һэн.
23Нэгэ үдэр Лаамех һамгадтаа иигэжэ хэлэбэ:
— Адаа Циллаа хоёрни! Шагнагты намайе! Намайе айлгажа һүрдүүлхэ гэһэн нэгэ залуу хүниие би алааб.24Хаиниие алаһан хүн до лоо да хин хүндөөр сүүд лүү лэг дэхэ һаа, на майе ала һан хүн далан долоо дахин хүндэ хэһээлтэ амасаха.
25Адамай һамган дахин нэгэ хүбүү түрөөд:
— Хаинда алуулһан Һээвэл хүбүүнэйм орондо Бурхан нам-да үшөө нэгэ хүбүү үршөөгөө, — гэжэ хэлэн, тэрээндээ Шеэт гэжэ нэрэ үгэбэ.
26Шеэт хожом хүбүүтэй болоод, тэрээндээ Эноош гэжэ нэрэ үгэбэ.
Тэрэ сагһаа хойшо зон Бурханда мүргэхэдөө, «Эзэмни» гэжэ со лынь дуудан-дурдан хүн дэл дэг бо лоо бэ лэй.
