1Яков Исаак эсэгынгээ наһа баратар Ханаһаан орон дай да да ажаһуугаа.

2Яковай гэр бүлын түүхэ эндэһээ эхилнэ.

Яковай хүбүүн Иосиф арбан долоо наһаяа гүйсөөд, эсэгын-гээ бага һамгад болохо Билһаа, Зилпаагай хүбүүдтэй хамта хони, ямаа адуулдаг болоо һэн. Аханарайнгаа юу хэһые тэрэ эсэгэдээ хоблодог байгаа.3Үндэр наһатай болоһон хойнонь түрэһэн Иосифтоо Израиль бусад хүбүүдһээ үлүү дуратай бэ-лэй. Тиигээд тэрэ Иосифто үргэн хамсытай, ута хормойтой, гоё һай хан дэгэл хэжэ үм дэхүүл хэ боло бо.

4Аха на рынь эсэ гэм най маа над та ор хо доо тэ рээн дэ үлүү ду-ратай гэжэ харахадаа, атаархан, Иосифые үзэн ядадаг болобо, тэрээнтэй эбсэн харилсажа шадахаяа болибо.

5Нэгэтэ Иосиф зүүдэ хараба. Тиигээд тэрэ зүүдэеэ аханар-таа хөөрэбэ, тиихэдэнь тэдэ Иосифые бүришье үзэн ядадаг боло бо.

6— Шагнагты,— гэбэ Иосиф. — Ямар зүүдэ зүүдэлһымни!

7Таряалан дээрэ бидэ хадаһан таряагаа хэһэг хэһэгээрнь багсалан боожо байна хэбэртэйбди. Минии уяһан сомоо гэнтэ газарһаа бодоод согсойшобо, харин таанадай уяһан боолтонууд тэрэниие хүреэлэн, урдаһаань мүргэн, доро дохёол.

8Тии хэдэнь аха нарынь хэлэ бэ:

— Тиихэдээ ши манай хаан болохо гээ гүш? Үнэхөөр маана-дай дээрэ гараха гэжэ байна гүш?

Иигэжэ тэдэ энэ зүүдэнһөөнь боложо, тэрэниие бүри ехээр үзэн ядадаг болобо.

9Иосиф дахин зүүдэ хаража, тэрээнээ баһал аханартаа хөө-рэбэ:

— Шагныт, би ондоо нэгэ зүүдэ зүүдэлээб. Зүүдэндэмни наран, һара болон арбан нэгэн одо мүшэд намда доро дохин байна гэжэ үзэгдэбэ!

10Энэ зүүдэеэ эсэгэдээ хөөрэхэдэнь, эсэгэнь хүбүүгээ хараа-ба:

— Ямар зүүдэ харадаг хүмши? Бишье, эхэшнишье, шинии аханаршье шамда ерэжэ, хүлдэшни һүгэдэн унаха болоно гүбди?

11Аханарынь Иосифто атаархан хоролхобо, харин эсэгэнь энэ хөөрөөень һанаандаа хадуун абаа бэлэй.

12Яковай гэр бүлэ Хевроон хотын хажуудахи тала газарта ажаһуудаг байгаа. Нэгэтэ хүбүүдынь эсэгынгээ мал Шехем хотын ойрохоно адуулжа байба ха.13Тиигээд Израиль Иосиф-тоо хэ лэ бэ:

— Аханаршни Шехемэй хажуугаар малаа адуулжа байна хаш. Би ша майе тии шэнь эльгээхэм.

— Зай, — гэжэ Иосиф зүбшөөбэ.

14— Ябыш даа, — гэжэ эсэгэнь хэлэбэ. — Аханаршни мэндэ гү, малынь ямар бэ гэжэ мэдээд ерэ.

Тиигээд эсэгэнь тэрэниие ябуулжа, Иосиф Хевроонһоо гараад, Шехемдэ дүтэ ерэбэ.15Аханарайнгаа байһан газар бэдэржэ, хээ рэ та лаар ябажа бай ха дань, та ниг даа гүй хүн ушар ба.

— Ши эндэ юу бэдэрнэш? — гэжэ тэрэ асууба.

16— Би аханараа бэдэрнэб, — гэжэ Иосиф харюусаба. — Хаана тэ дэм ни ма лаа адуул наб гээ шэб, хэ лыт?

17— Тэдэшни эндэһээ ябаа, — гэбэ тэрэ. — Дотаан ошохомнай гэжэ хэ лэ хы ень би дуу лаа һэм.

Иосиф тэндэһээ ябажа, аханараа Дотаанда олобо.

18Тэдэнэр Иосифой ерэжэ ябахые холоһоо хараад, алаха гэжэ хоо рон доо хэл сэ бэ.

19— Энэ манай зүүдэшэ ноён ерэбэ, — гэжэ тэдэ хөөрэлдэбэ.

20— Тэрэниие барижа алаад, шэргэһэн худаг руу хаяя. Тиигээд тэрэниие арьяатан барижа эдеэ гэжэ хэ лэхэбди. Эгээл тии-гээд тэрэнэй зүүдэн хэр үнэн дээрээ бэелэгшэ ааб гэжэ хара-хабди!

21Харин эгээл аха болохо Рэувээн энээниие дуулаад, бусадһаа тэрэниие абар хые орол дон, иигэжэ хэ лэ бэ:

— Тэрэниие хороогоод яахамнайб.22Шуһа урдахуулаад яа-хамнайб? Уһа суглуулдаг хээрын нүхэн руу амидыгаар хаяыт. Харин ами наһыень өөһэдөө бү таһалдуулагты.

Үнэн дээрээ тэрэ Иосифые абаржа, эсэгэдээ амиды мэндэ эль гээхэ гэжэ һа на һан бай гаа.

23Иосифой аханартаа ерэхэдэнь, тэдэ үргэн хамсытай, ута, гоё һайхан дэгэлыень хуулан абаад,24өөрыень барижа, хуурай худаг руу хаяба.

25Тиигээд Рэувээнэй үгы байха үедэ Яковай бусад хүбүүд эдеэ хоол барихаяа һуун байтараа холоһоо ерэжэ ябаһан тэмээн хамбы хараба. Энэ хадаа ишмаээл обогой наймаашад Гилеаад хотоһоо Египет руу анхилма һайхан үнэртэй гүгэл болон бусад угаа үнэтэй ашаа аралжаа наймаа эрхилхэеэ абаашажа ябаба.

26Тиигээд Иуда аха дүүнэртээ иигэжэ хандаба:

— Дүүгээ алаһанай ямар олзо байхаб? Адхаһан шуһа нюуха хэрэг гара ха.27Тии хын орон до дүү гээ ишмаээл най маа шад та худалдая, тиигээд гарнайшье сэбэр үлэхэ. Юуншье һаа, манай тү рэ һэн дүү, ма най мя ха най та һар да һан ха юм.

Аха дүү нэрынь зүбшөөбэ.

28Мидьяанай наймаашадай дүтэлэн ерэхэдэ, аханарынь Ио сиф ые ху даг һаа гар гаад, хо рин са гаан мүнгөөр ху дал да ба. Наймаашад Иосифые Египет руу абаад ошобо.

29Рэувээн бусажа, худаг руу тонгойжо харахадаа, Иосифой үгы бай һа ниие обёоржо, хуб са һаа урижа, уй лан ша нал ба.

30— Одхон хүбүүмнай үгыл! — гэжэ дүүнэртээ ерээд, Рэувээн хэлэбэ. — Харин би яахабиб? Һалаалби даа.

31Иосифой аханар эшэгэ гаргаад, Иосифой үргэн хамсытай, ута һайхан дэгэлые шуһанда зуураад,32Яков эсэгэдээ абаашажа харуул ба.

— Бидэ энээниие хээрэ олообди. Танай хүбүүнэй хубсаһан бэшэ бэзэ? — гэжэ асууба.33Яков дэгэлые харамсаараа танижа хаш хар ба:

— Хүбүүнэйм самса! Тэрэниием зэрлиг арьяатан бажуугаа гээшэ! Алаа, эдеэ гээшэл Иосиф хүбүүем!

34Хубсаһа хунараа удара татаад, ташаадаа гансал үнэгүй шэрүүн бүдэй удархай үлээгээд, Яков олон хоногой туршада хүбүүгээ шаналан бархиржа байгаа бэлэй.35Хүбүү, басагадынь һаа туул ха, һа маа руул ха гэжэ ерэ хэдэнь, Яков:

— Үгы! Би үхэлэй орон руу ошон ошотороо хүбүүнэйнгээ хойноһоо уйлан гашуудан байхаб! — гэдэг байба.

36Тэрэ үедэ мидьяан обог аймагай наймаашад Иосифые Египет абаашаад, фараоной ордоной сэрэгэй дарга Потифаарта богоол бол гон ху дал да ба.

Иуда Тамаар хоёр