1Эхинэй эхиндэ Бурханай оршолон юртэмсые бүтээжэ захалхада,2газар дэлхэйн үшөө мүндэлөөдүйдэ, оёоргүй гүнзэгы уһан дээгүүр — харанхы, гансал Бурханай һүлдын уһан дээгүүр элин байхада,3Бурхан:

— Туяа гэрэл оршог! — гэжэ айладхаба. Туяа гэрэл бии болобо.4Бурхан туяа гэрэлэй һайхан байһые хараад, тэрэнээ харанхы-һаа илган амяарлаба.5Тиигээд Тэрэ туяа гэрэлые «үдэр» гэжэ нэрлэбэ, харин харанхые «һүни» гэбэ.

Иигээд үдэшэ үнгэржэ, һүни болоод, үглөө эхилэн, нэгэдэхи үдэр дүүрэбэ.

6Хоёрдохи үдэрөө Бурхан:

— Уһан хоёр тээшээ хубаараг! — гэжэ захирба.7Удаань Бур-хан уһые хоёр тээшэнь хубаахадаа, нэгыень дээрэ тогтоожо, нүгөөдыень доро болгобо.8Хоёр уһа илгаһан зүйлые Тэрэ «тэнгэри» гэжэ нэрлэбэ. Иигээд үдэшэ үнгэржэ, һүни болоод, үглөө эхи лэн, хоёрдохи үдэр үн гэрбэ.

9Гурбадахи үдэрөө Бурхан:

— Тэнгэри дорохи уһан нэгэ газарта сугларжа, хуурай газар үзэгдэг! — гэжэ айладхаба. Айладхалайнь ёһоор энэ бүтэбэ.10Бурхан хуурай газарые «газар түби» гэжэ нэрлэбэ, сугларһан уһанда «далай» гэжэ нэрэ үгэбэ. Хараһан зүйлөөрөө Бурхан сэдьхэлээ хананги байгаа бэлэй.11Удаань Бурхан:

— Энэ газар ургасатай байха болтогой! Элдэб янзын үбһэ ногоон, жэмэстэ элдэб модон ургаг!— гэжэ захирба. Энэнь бүтэбэ.12Тиигэжэ газарай хүрьһэнһөө янза бүриин ургамал ургаба. Эдэ бүхэнэй хэр зэргэ һайхан болоһые Бурхан анха-раад, сэдьхэлээ ханаба.

13Иигээд үдэшэ үнгэржэ, һүни болоод, үглөө эхилэн, гурба-да хи үдэр үн гэр бэ.

14Дүрбэдэхи үдэр Бурхан:

— Үдэр, һүниие илгаруулхын, саг болзор, уларилай шэнжэ харуулхын, хоног, жэлнүүдые хэмжүүрлэхын тулада тэнгэридэ ялагар дэнгүүд бии болохонь болтогой!15Тэнгэриин оройһоо ялалзан, газар дэлхэйе тэдэ гэрэлтүүлэг! — гэбэ. Тон тиимээр бүтэбэ.16Иигэжэ Бурхан асари томо хоёр ялагар дэн бии болгоо бэлэй: хурса гэрэлтэйнь үдэрые зонхилхо, бүрүүл гэрэлтэйнь һүниие зонхилхо гэбэ, мүн одо мүшэдые бии болгобо.

17Бурхан тэдэнээ тэнгэриһээ газар дэлхэйе гэрэлтүүлхын,18үдэр, һүниие зонхилхын, үдэрэй тодо гэрэлые һүниин шэб харанхыһаа илгахын тула табиба. Эдэ бүгэдые Тэрэ харахадаа, сэдьхэлээ хананги үлэбэ.

19Иигээд үдэшэ үнгэржэ, һүни болоод, үглөө эхилэн, дүрбэ-дэхи үдэр үн гэр бэ.

20Та ба да хи үдэрөө Бур хан:

— Далайн уһан соогуур амитад бисалха болтогой! Түби дэл-хэй дээгүүр, огторгойн орьёлоор жэгүүртэн ниидэг! — гэжэ айладхаба.21Тиигээд Тэрэ далайн асари томо болон янза бүриин уһанай амитадые бии болгоод, тэдэнь уһан соогуур бисалан байба, мүн баһа янза бүриин жэгүүртэниие Тэрэ бии болгобо. Тиигээд Бурхан эдээниие һайхан гэжэ үзээд,22эдэ бү гэ дэ еэ адислан:

— Уһанай амитад олон боложо, үнэржэжэ, далай дүүрэн бо-логты! Мүн түби дэлхэйгээр жэгүүртэн олошорог лэ! — гэжэ үреэбэ.

23Иигээд үдэшэ үнгэржэ, һүни болоод, үглөө эхилэн, табада-хи үдэр үнгэрбэ.

24Зургаадахи үдэрынь Бурхан:

— Газар дэлхэйдэ эл дэб янзын — гэрэйшье, зэрлигшье, бага, ехэшье — амитад бии болог! — гэжэ айладхаба. Тон тиимээр бүтэбэ.25Иигэжэ Бурхан элдэб түрэлэй ан, адуу мал болон мүлхидэг амитадые газар дэлхэй дээрэ бии болгоһон гээшэ. Тиигээд эдэ бүгэдөөр сэдьхэлээ хананги Тэрэ байгаа бэлэй.

26Удаань Бурхан:

— Хүн гэдэгые Өөртөө адли түхэлтэйгөөр бии болгоё. Далайн за га һа дые, ог тор гойн шу буудые, зэр лиг болон тэжээмэл ами-тадые, газараар мүлхидэг хамаг амитадые болон бүхы түби дэлхэйе Тэрэ захиран-зонхилон байг! — гэжэ айладхаба.

27Бурхан Өөртөө адли түһөөтэйгөөр хү ниие бү тээбэ.

Эрэ хүниие, эхэнэрые Тэрэ бии болгобо.

28Тиигээд Бурхан тэдэниие үреэн:

— Уг удамтнай олошоржо, үнэр үдхэн болоод, газар дэлхэй дүүрэн тарагты, тэрэниие эзэлэгты. Далайн загаһадай, огтор-гойн шубуудай, газар дэлхэйн хамаг амитадай эзэд бологты.29Таанадта эдеэ хоол гэжэ үрэ таряанай ургамал, жэмэстэ хамаг мододые үгэнэб.30Харин газар дэлхэйн ангуудта, огторгойн жэгүүртэндэ — бүхы амиды амитай аймагта би эдеэ хоол бол-гон ургаса ногоо үгэнэб, — гэжэ айладхал буулгаба.

Айладхаһанайнь ёһоор хэрэг бүтэбэ.31Бурхан Өөрынгөө бү-тээһэн юумэ хараад, сэдьхэлээ хананги үлөө һэн.

Иигээд үдэшэ үнгэржэ, һүни болоод, үглөө эхилэн, зургаада-хи үдэр үнгэрбэ.