1Эзэн Авраһаамые бүхы үйлэ хэрэгтэнь үршөөн үреэн

байба. Үндэр наһатай болоходоо, тэрэ2гэр байрынь

24:2 Бэлгэдээ гараа табин тангариглаха гээшэ үри һадаһадайнгаа үнэржэхэ шанараар тангариглаха гэһэн удхатай.

түлөө харюусадаг ахалагша зарасаяа нэгэтэ дуудаад, иигэжэ хэ лэбэ:

— Хоёр гуяымни хоорондо гараа табяад,3Исаак хүбүүндэмни һамга оложо үгэхэб гэжэ огторгой газар хоёрые бүтээһэн Эзэн Бурханай нэрээр тангаригла. Тиихэдэ минии мүнөө ажаһуужа байгша орон нютагай энэ ханаһаан обог зоной басага бэшэ,

4харин минии түрэһэн нютаг Месопотами руу, түрэлнүүдтэм-ни ошожо, тэн дэһээ Исааг та һам га асархаш.

5Ахалагша зарасань асууба:

— Хэрбэеэ басаганай намтай иишэ энэ газар ерэхэ дурагүй һаань, яахабиб? Танай хүбүүе гаража ерэһэн анханай нютаг-татнай абаашажа болохо гү?

6— Тиигэжэ огто болохогүй! — гэжэ Авраһаам харюусаба. — Ми-нии хүбүүе тиишэнь бү эльгээ!7Эзэн, юртэмсын Бурхан, намайе түрэһэн нютаг, түрэл гэрһээм хариин газар абаашахадаа, «Би шинии үри һадаһадта энэ орон нютагые үмсын эдлэлэй болгон үгэнэб» гэжэ тангариглаа юм. Эзэн Бурхан тэнгэриин элшэеэ эльгээн, шинии аян зам заажа үгэхэ, зохёохо бэзэ. Тиихэдэнь ши тэндэһээ хүбүүндэмни һамга олохо бэзэш.8Хэрбээ басага-най наашаа ерэхэһээ татагалзаа һаань, ши үгэһэн тангаригһаа сүлөөб гэжэ өөрыгөө тоолоорой. Харин минии хүбүүе энэ орон нютагһаа гаргажа, тиишэнь абаашан байрлуулжа яабаш болохо гүй!

9Эзэнэйнгээ хоёр гуяын хоорондо гараа табяад, зарасань за-хяа ень бэе лүүл хэб гэжэ тан га риг ла ба.

10Һүүлээрнь ахалагша зарасань эзэнэйнгээ мал һүрэгһөө арбан тэмээ, зөөриһөөнь янза бүриин бэлэг болохо эд абаад, хэдэн за раса тай хам та Араам-Наһараим ошожо, Ав ра һаа май аха Нахоорой байдаг хото руу шэглэбэ.

11Үдэшэлэн тээшэ тэрэ хотын захада оршодог худагай хажууда ерээд, тэмээнүүдээ һэхэрүүлэн байлгаба. Тэрэ үедэ хэдэн эхэ-нэрнүүд уһанда худагта ерэжэ ябаба.12Тиихэдэнь Авраһаамай зараса иигэжэ Эзэниие гуйба:

— Эзэн Бурхан, минии эзэн Авраһаамай Бурхан! Авраһаам эзэндэмни үршөөл хайраяа үзүүлжэ, зориһон хэрэгыемни мүнөөдэр бүтэмжэтэй болгыт!13Харыт, би мүнөө худагай дэр-гэдэ байнаб. Энэ хотын басагад уһа худагһаа абахань.14Эдэ басагадай хэн нэгэндэ «домбоһоошни уһа уухыем зүбшөөгыш» гэхэб. Хэрбээ тэрэ басаганай «уугыт. Энэ һамбаанда би тэмээ-дыетнай уһалхаб» гэжэ хэлээ һаань, Исаагта Танай үршөөгшэ басаганай энэ мүн байһые танихаб. Тиигэжэ Та минии эзэндэ үршөөл хайраяа үзүүлжэ, хүсэлынь бэелүүлһыетнай би лаб ойл гохоб.

15Аха лаг ша за ра сын иигэжэ Эзэ ниие гуйжа бай тар мүр дээ-рээ домботой Ривкаа басаган худагта дүтэлбэ. Ривкаа болбол Авраһаамай аха Нахоор болон Милка һамганайнь түрэһэн хүбүүн Бетуээлэй ба са ган бэлэй.16Тэрэ айхабтар сэбэрхэн, эрэ хүниие үшөө мэдээгүй басаган байгаа. Худагһаа домбоёо уһаар тэрэ дүүргээд, дээшэлбэ.17Авраһаамай ахалагша зараса хойноһоонь гүйжэ ошоод, гуйба:

— Домбоһоошни уһа уухыемни зүбшөөгыш!

18Ривкаа зүбшөөжэ, домботой уһаяа гарһаа табингүй, тэрэниие ундалуулба.19Һүүлээрынь тэрэ иигэжэ хэлэбэ:

— Би мүнөө тэмээнүүдтэтнай уһа асархаб, тэдэ дураараа

ууг-

20Домбо соо үлэһэн уһые худагай хажууда байһан тэбшэдэ тэрэ эюулээд, худаг хэдэн дахин ябажа, тэмээнүүдыень уһалба.

21Ахалагша зараса үгэ хүүргүй тэрэниие адаглан хаража, «Эзэн энэ басага шэлээ гү, сохом үнэн гү?» гэжэ досоогоо шэбшэжэ байгаа һэн.

22Тэмээдэй садатараа уһалһанай һүүлээр тэрэ ахалагша за-раса басаганда хахад шекель хэмжүүрэй алтан сахариг, арбан шекель хэмжүүрэй хоёр алтан бугааг үгөөд,23асуу ба:

— Хэнэй басаган гээшэбши, хэлыш? Танай гэртэ хонохо га-зар олдохо гү?

24Тэрэнь ха рюу са ба:

— Би Бетуээлэй басагамби. Минии аба Бетуээл хадаа Нахоор Милка хоёрой түрэһэн хүбүүн юм.25Хашаа соомнай үбһэ тэжээл эл бэг. Гэр тэм най хо но хо газаршье ол до хо. Ма най да ошог ты.

26Тиихэдэнь Авраһаамай зараса үгыень һайшаажа, Эзэндэ һү гэдэн мүргөөд,27иигэжэ хэлэбэ:

— Эзэн Бурхан, минии эзэн Авраһаамай Бурхан, эзэниием-ни орхёогүй байһандатнай баясан мүргэнэб! Та минии эзэндэ үршөөл хайраяа бэлэглэжэ, найдуулһанаа бата гэршэлбэт! Намайе эзэнэймни түрэл саданарта сэхэ асараат!

28Ривкаа гэртээ бушуу гүйжэ, эжынгээ түрэлнүүдтэ бултыень хөөрэбэ.29-30Ривкаагай түрэһэн аха Лаваан дүү басаганайнгаа һиихэ, бугааг хараад, ерэгшэ хүн юун тухай хэлээб гэжэ дуулаад, ху даг тээ шэ яа ран ошо бо. Ав ра һаа май за ра са ху да гай дэр гэдэ тэмээдтэеэ байһаар һэн.31Лаваан тэрээндэ иигэжэ хэлэбэ:

— Эзэнэй үреэлтэй та юундэ хээрэ зогсонобта? Манайда ошогты. Би таниие гэртээ оруулжа, тэмээдтэтнай тэжээл үгэ-хэб, хашаа бэлэн байна.

32Авраһаамай зарасанар гэртэнь ошожо оробо. Лаваан тэмээ-нүүдэйнь ашаа буулгаад, үбһэ тэжээлтэй хашаа руу оруулба. Тиигээд тэрэ айлшандаа мүн суг ябаһан зондонь хүлөө угааха уһа үгэбэ.33Удаань тэрэ айлшадта эдеэ табиба, зүгөөр Авраһаа-май ахалагша зараса иигэжэ хэлэбэ:

— Зориһон хэрэгээ хэлэнгүй би эдеэлхэгүйб.

— Хэлыт, — гэжэ харюу үгтэбэ.

34Тии хэдэнь тэрэ хөөрэжэ эхилбэ:

— Би Авраһаамай зарасанарайнь нэгэн гээшэб.35Минии эзэниие Эзэнэй үреэһэн ушарһаа тэрэ угаа баян хүн боложо, һү рэг олон мал тай, алта мүнгөөр эл бэг, эрэ, эхэ нэр за ра са на-раар олон болоо.36Саарра, минии эзэнэй һамган, эзэнэймни үн дэр на һатай бо лоод бай ха да, хү бүү тэрээн дээ түрэжэ үгөө һэн. Тиигээд минии эзэн хамаг олоһон эд зөөриеэ, баялигаа хүбүүндээ дамжуулан үгөө.37Эзэмни тэрэ хүбүүндээ һамга олгуулхаяа намайе иишэнь ябуулаа. Би тэрээндэ хэлэһэнэйнь ёһоор хэрэг бүтээхэб гэжэ тангариглаа һэм. «Минии мүнөө ажаһуужа байгааша Ханаһаан нютагай басага хүбүүндэмни хадамлажа болохогүй.38Харин түрэһэн орон нютагтам ошоод, тэндэһээ хүбүүндэмни һамга оложо абаарай» гэжэ тэрэ захираа.

39Би эзэн һээ асуу гаа һэм: «Хэр бэеэ ба са га най нам тай яба хаа арсаа һаань, яахабиб?»40Тиихэдэмни тэрэ иигэжэ харюусаа һэн: «Бүхы наһандам Эзэн намда үршөөл хайраяа үзүүлэн байгаа. Тэрэ элшэеэ шамда эльгээжэ, зориһон хэрэгыеш ураг-шатай болгохо ушарһаа ши эсэгымни түрэл саданар сооһоо минии хүбүүндэ һамга оложо шадахаш.41Зүгөөр тэндэһээ шинии олоһон басагые түрэлхидэйнь наашань табихагүй байгаа һаань, ши намда үргэһэн тангаригһаа сүлөө болохош».42Тиигээд мүнөөдэр худагта ерээд байхадаа, би Эзэниие иигэжэ гуйгааб: «Эзэн Бурхамни, минии эзэн Авраһаамай Бурхан! Та мүнөөдэр хэрэгыемни бүтээлсэжэ үгыт.43Минии эндэ, худа-гай хажууда байхада худагһаа уһа абахаяа басаганай ерэбэл, «домботой уһанһаашни уухыем зүбшөөгыш» гэжэ гуйхаб.

44«Уугыт. Танай тэмээнүүдшье уһалаг» гэжэ харюусаһан баса-ган эзэ нэйм ни хү бүү нэй һам ган бол гохоор Та най заа һан тэрэ басаган мүн гэжэ ойлгохоб».45Иигэжэ минии досоогоо Эзэн Бурхантай хөөрэлдэжэ байхада Ривкаа басаган мүр дээрээ домбо табинхай ерэжэ, худагһаа уһа абаба. Би тэрээнһээ уһа эрибэб.46Басаган тэрэ дороо домбоёо мүрһөө буулгажа, хэлэбэ: «Уугыт. Би тэмээнүүдыетнай уһалхам». Би ундаа харяабаб, тэ-рэмни уһа асаржа, тэмээдыемни ундалуулба.47«Хэнэй басаган болонош?» — гэжэ асуухадам, «Бетуээлэй басагамби. Бетуээл хадаа Нахоор Милка хоёрой хүбүүн», — гээд тэрэ харюусаа. Тиихэдэнь би басаганда хамарай һиихэ мүн хоёр бугааг үгөөб.48Тиигээд һүгэдэн унажа, Эзэндэ зальбарааб. Эзэн Бурхандаа, минии эзэн Авраһаамай Бурханда, намай сэхэ замаар иишэнь асаржа, эзэнэймни хүбүүндэ тэрэнэй угай басага һамган болгожо абаашахыем үреэн үршөөн байһандань баяр хүргэн мүргэбэб, ёһолон магтабаб.49Мүнөө таанадай харюу хүлеэнэб: минии эзэндэ үнэн шударга, һайхан сэдьхэлтэйгээр хандажа, хүбүүн-дэнь һамган болгон Ривкаае үгэхэ гүт? Үгэхэгүй, ябуулхагүй гээ һаа, нюунгүй хэлэжэ үгэгты. Танай харюуе хүлеэн бай-наб.

50Ривкаагай эсэгэ Бетуээл, ахань Лаваан иигэжэ харюуса-бад:

— Энэ Эзэнэй үршөөгшэ хэрэг һэн тула бидэ юу хэлэхэбиб-ди.51Ривкаа басаган урдатнай байна.Тэрэниие абаад ошогты. Эзэнэй заяата шиидхэбэри бэелэг, тиигээд эзэнэйтнай хүбүүн басагаарнай һамга хэг лэ.

52Энэниие дуулаад, Авраһаамай зараса Эзэндэ мүргэн һү-гэдэбэ.53Тиигээд тэрэ зараса үнэтэй һайхан хубсаһа, алта мүнгөөр хэһэн гоёолто гаргажа, Ривкаагай аха эжы хоёрто бэлэг болгон бариба.

54Тиигэһэнэй һүүлээр тэдэ зарасанар тэндэ эдижэ, уужа һайн хоноод, үглөөгүүрынь бодожо, иигэжэ хэлэбэ:

— Бидэ Ривкаае абажа, гэртээ бусахамнай.

55Ривкаагай аха эжы хоё рынь ха рюу са ба:

— Бү яарыт даа. Басагамнай маанадаар арбаншье хоног байг лэ. Тиигээд лэ ябана бэзэ.

56— Эзэн бидэндэ ехэ туһалжа, аян замыемнай зохёогоо һэн тула маана дые һаатуулаа гүй һаатнай, дээрэ бай ха. Бидэ эзэн-дээ түргөөр бусаха ёһотойбди, — гэжэ Авраһаамай ахалагша за раса хэлэ бэ.

57— Басагаяа дуудая, — гэжэ тэдэнь дурадхабад. — Тэрэ өөрөө шии дэг.

58Тэдэ Ривкаае дуудаад, иигэжэ асууба:

— Энэ хүнтэй ошолдохо гүш?

Тэрэнь хэлэбэ:

— Ошохоб.

59Тиигээд аха эжы хоёрынь Ривкаа басагаяа Авраһаамай зарасанартай хамта ябуулха болобо. Басаганай нарай нялха байхада хүхөө хүхүүлһэн эхэнэр, мүн хэдэн шэбэгшэнэр тэ-рээн тэй хам та ошол сохо бо ло бо.

60Ривкаае түрэлхидынь иигэжэ үреэбэ:

— Басагамнай, үри хүүгэдээр үнэр үдхэн болоорой. Уг удамшни тооложо барашагүй олон боложо, дайсадаа даража, тоонто нютагыень эзэлхэнь болтогой!

61Тиигээд Ривкаа болон шэбэгшэнэрынь аян замда гарахаар бэ лэн боложо, тэ мээ нүү дые унажа, Ав ра һаа май за ра са на рые дахан, тэдэнэй нютаг руу шэглэбэ.

62Олон хоногой туршада аян замда ябажа, тэдэ Ханаһаан орон нютагтаа бусажа ерэбэ. Тэрэ үедэ Исаак Ханаһаанай урда зүгтэ байгша Беэр-Лахай-Роигой ойрохоно хээрэ талада ерээд байгаа.

63Нэгэтэ үдэшэ Исаак гүн бодолдо абтан, хээрэ газараар сэнгэжэ ябахадаа, холоһоо ерэжэ ябаһан тэмээн хамбы обёорбо.

64Тэмээ унаһан Ривкаа Исаагые хараад, тэмээнһээ бууба.65Тиигээд тэрэ Авраһаамай зарасые дуудажа, асууба:

— Манай урдаһаа ерэжэ ябагша хүн хэн гээшэб?

— Энэ минии эзэн Исаак гээшэ, — гээд зараса харюусаба. Тии-хэдэнь Ривкаа нэмэргэ абаад, тэрээгээр нюураа бүтүүлбэ.

66Авраһаамай зараса Исаагтай уулзаад, ябадалаа хөөрэжэ үгэбэ.67Удаань Исаак Ривкаае эжынгээ ажаһуудаг байһан гэрэй богоһоор оруулжа, һамган болгон, тэрээндэ угаа ехээр дурлаба. Иигэжэ Исаак эхынгээ наһа бараһанһаа хойшонхи уй га шуу дал тай иигэжэ ха ха саа бэ лэй.

Авраһаамай һүүлшын жэлнүүд ба үри һадаһадынь