1Нэгэ хэды саг болоод, эсэгэмни ехээр үбшэлбэ гэжэ Иосиф дуулаба. Тиигээд тэрэ Менашше болон Эфраим гэдэг хүбүүдээ дахуулаад, эсэгэдээ ерэбэ.2«Иосиф хүбүүнтнай танда зорин ерээ» гэһэн үгэ дуулаад, Израиль хамаг хүсэеэ суглуулан, орон дээрээ үндыжэ һууба.3Тиигээд Яков Иосиф хү бүүн дээ иигэжэ хан даба:

— Ханаһаан ороной Лууз гэдэг газарта байхадамни, хизааргүй хүсэтэ Бурхан намда үзэгдэжэ, үреэгээ бэлэй.4Үреэхэдээ, Тэрэ «Би шинии уг удамые үрэжэлтэй олон болгохоб, олон арадуу-дые шамһаа бии болгохоб, энэ газар нютагые хэтэ мүнхэдөө шинии үри һадаһадта үгэхэб» гэһэн юм.5Минии Египет ерээ-дүй байхада түрэһэн хоёр хүбүүдшни минии хүбүүд болохо. Эфраим Менашше хоёр ууган хүбүүн Рэувээн Шимоон хоёртой адли минии түрэһэн хүбүүд болобо гээшэ.6Харин тэдэнэй удаа түрэһэн хүбүүд шинии болохо. Тэдээндэ өөрын гэхэ үмсэ газар намһаа үгтэхэгүй. Харин намһаа үмсын газарта хүртэһэн ахана-райнгаа газар дайдада тэдэ ажаһууха эрхэтэй.7Месопотамиһаа Ханаһаан руу нүүхэ замдам Эфратаа, ондоогоор Бейт-Лехем, хотодо дүтэ Рахээл минии гар дээрэ наһа баража, би тэрэниие харгын хажууда хүдөөлүүлээ бэлэйб.

8Иигэжэ хөөрэжэ байтараа Израиль гэнтэ Иосифой хоёр хү бүү дые ха раад, асуу ба:

— Эдэ хэд бэлэй?

9— Бурханай үршөөһэн хоёр хүбүүдни, — гэжэ Иосиф харюу-саба.

— Тэдэнээ намда дүтэлүүлэ, — гэбэ Израиль. — Би тэдэнииеш Эзэн Бурханай нэрээр үреэхэм.

10Үбгэ наһан боложо, Израилиин хараа муудаад, мүртэй һай-наар харадаггүй һэн. Иосиф хүбүүдээ дүтэлүүлбэ, Израиль аша нараа тэ бэреэд үнсэ бэ.11Тии гээд тэрэ Иосиф то хэлэбэ:

— Би шамайе харахаб гэжэ найдаагүй һэм, харин Бурхан шамайешье, шинии хүбүүдыешье хараха аза талаан үршөө-бэл.

12Иосиф хоёр хүбүүдээ эсэгынгээ үбэр дээрэһээ абаад, урдань һүгэдэн, доро дохибо.13Удаань тэрэ хоёр хүбүүдээ хүтэлөөд, бага хүбүүн Эфраимые Израилиин зүүн гарта, ууган хүбүүн Менашше гэгшые баруун гартань абаашан, урдань зогсообо.

14Зүгөөр Израиль баруун гараа бага хүбүүн Эфраимай толгой дээрэ, зүүн гараа ууган хүбүүн Менашше гэгшын толгой дээрэ табиба.15Тиигээд Иосифые үреэхэдээ, хоёр хүбүүдыень үреэн, иигэжэ тэрэ хэлэ бэ:

— Минии үбгэ эсэгэ Авраһаам, эсэгэмни Исаак Бурханай заа-һан замаар ябадаг байһан юм. Наһанаймни туршада намайе Бурхан дахуулжа, энэ үдэр хүрэтэр хаража хамгаалан байна.16Намайе ёро муухай хүсэнһөө хамгаалжа байһан Бурханай элшэн эдэ хоёр хүбүүдые үреэхэнь болтогой! Минии нэрые эдэ хоёр хүбүүд залгамжалан абажа, үбгэ эсэгэнэр болохо Авраа-май, Исаагай нэрэнүүдые уламжалан абажа ябахань болтогой! Эдэ хүбүүдэй үри һадаһадынь үй түмэн болохонь болтогой!

17Эсэгынгээ баруун гараа Эфраимай толгой дээрэ табиһые Иосиф хараад, дурагүйдэжэ, гарыень абажа, ууган хүбүүн Ме-нашше гэгшын толгой дээрэ табяад,18иигэжэ хэлэбэ:

48:12 Ашанараа үбдэг дээрээ һуулгахадаа Яков тэдэниие өөрын хүбүүд болгоһон ёһолол хээ болоно.

— Тиимэ бэшэ, аба! Та эндүүржэ байнат. Ууган хүбүүмни энэ бай на. Ба руун га раа энэ хү бүү нэйм тол гой дээ рэ та биит.

19— Би мэдэнэб, — гэбэ Израиль. — Мэдэнэб, хүбүүмни. Энээн-һээш мүн лэ агууехэ арад гараха. Тиигэбэшье, дүү хүбүүниинь тэрээнһээ үлүү байха, олон арадай эхи табиха.

20Тиигээд тэрэ хоёр ашанараа саашань үреэжэ, иигэжэ хэ-лэ бэ:

— Израилиин үри һада һад бэе бэеэ үреэхэдээ, та хоёрой нэрэ хэлэжэ байхань болтогой! «Эфраим Менашше хоёрой абаһан һайн һайханиие Эзэн Бурхан танда баһа үгэхэнь болтогой!» гэжэ үреэжэ байг лэ.

Эфраимай нэрэһээ эхилжэ Яковай хэлэһэниинь ахаһаа үлүү хүн дэ тэй хүн тэрэ болохо гэһыень элирхэйл нэ.

21Һүүлээрнь Израиль Иосифто хэлэбэ:

— Абашни удахагүй хада гэртээ харихань. Харин Бурхан таа надтай хамта байжа, үбгэ эсэгэнэрэйтнай нютаглан бай-һан Ханаһаан орон таанадые бусаан абаашаха.22Урдань би эмории гэдэг обог аймагай урдаһаа тулалдахадаа, һэлмэ, һур-ша номой хүсөөр шэмэтэй һайхан нэгэ хадалиг газар дайда оложо аба һан хүм. Хү бүү дэйн гээ дун да һаа ган сал шам даа би тэрэ газарые үмсын болгон үгэнэб. Иигэжэ, хүбүүмни, ши аха-нарайнгаа дундаһаа абаһаа эгээл ехэ эд зөөри уг залгамжалан абаа бо ло нош.